stå
- Supinum
- stått
- Imperativ
- stå
Aktiv
Presens
| jag | står |
| du | står |
| han/hon | står |
| vi | står |
| ni | står |
| de | står |
Preteritum
| jag | stod |
| du | stod |
| han/hon | stod |
| vi | stod |
| ni | stod |
| de | stod |
Perfekt
| jag | har stått |
| du | har stått |
| han/hon | har stått |
| vi | har stått |
| ni | har stått |
| de | har stått |
Pluskvamperfekt
| jag | hade stått |
| du | hade stått |
| han/hon | hade stått |
| vi | hade stått |
| ni | hade stått |
| de | hade stått |
Futurum
| jag | ska stå |
| du | ska stå |
| han/hon | ska stå |
| vi | ska stå |
| ni | ska stå |
| de | ska stå |
Konditionalis
| jag | skulle stå |
| du | skulle stå |
| han/hon | skulle stå |
| vi | skulle stå |
| ni | skulle stå |
| de | skulle stå |
Passiv (s-form)
| Infinitiv | stås |
| Presens | stås |
| Preteritum | stods |
| Supinum | ståtts |