springa
- Supinum
- sprungit
- Imperativ
- spring
Aktiv
Presens
| jag | springer |
| du | springer |
| han/hon | springer |
| vi | springer |
| ni | springer |
| de | springer |
Preteritum
| jag | sprang |
| du | sprang |
| han/hon | sprang |
| vi | sprang |
| ni | sprang |
| de | sprang |
Perfekt
| jag | har sprungit |
| du | har sprungit |
| han/hon | har sprungit |
| vi | har sprungit |
| ni | har sprungit |
| de | har sprungit |
Pluskvamperfekt
| jag | hade sprungit |
| du | hade sprungit |
| han/hon | hade sprungit |
| vi | hade sprungit |
| ni | hade sprungit |
| de | hade sprungit |
Futurum
| jag | ska springa |
| du | ska springa |
| han/hon | ska springa |
| vi | ska springa |
| ni | ska springa |
| de | ska springa |
Konditionalis
| jag | skulle springa |
| du | skulle springa |
| han/hon | skulle springa |
| vi | skulle springa |
| ni | skulle springa |
| de | skulle springa |
Passiv (s-form)
| Infinitiv | springas |
| Presens | springes |
| Preteritum | sprangs |
| Supinum | sprungits |