sitta
- Supinum
- suttit
- Imperativ
- sitt
Aktiv
Presens
| jag | sitter |
| du | sitter |
| han/hon | sitter |
| vi | sitter |
| ni | sitter |
| de | sitter |
Preteritum
| jag | satt |
| du | satt |
| han/hon | satt |
| vi | satt |
| ni | satt |
| de | satt |
Perfekt
| jag | har suttit |
| du | har suttit |
| han/hon | har suttit |
| vi | har suttit |
| ni | har suttit |
| de | har suttit |
Pluskvamperfekt
| jag | hade suttit |
| du | hade suttit |
| han/hon | hade suttit |
| vi | hade suttit |
| ni | hade suttit |
| de | hade suttit |
Futurum
| jag | ska sitta |
| du | ska sitta |
| han/hon | ska sitta |
| vi | ska sitta |
| ni | ska sitta |
| de | ska sitta |
Konditionalis
| jag | skulle sitta |
| du | skulle sitta |
| han/hon | skulle sitta |
| vi | skulle sitta |
| ni | skulle sitta |
| de | skulle sitta |
Passiv (s-form)
| Infinitiv | sittas |
| Presens | sittes |
| Preteritum | satts |
| Supinum | suttits |