kunna
- Supinum
- kunnat
- Imperativ
- kunna
Aktiv
Presens
| jag | kan |
| du | kan |
| han/hon | kan |
| vi | kan |
| ni | kan |
| de | kan |
Preteritum
| jag | kunde |
| du | kunde |
| han/hon | kunde |
| vi | kunde |
| ni | kunde |
| de | kunde |
Perfekt
| jag | har kunnat |
| du | har kunnat |
| han/hon | har kunnat |
| vi | har kunnat |
| ni | har kunnat |
| de | har kunnat |
Pluskvamperfekt
| jag | hade kunnat |
| du | hade kunnat |
| han/hon | hade kunnat |
| vi | hade kunnat |
| ni | hade kunnat |
| de | hade kunnat |
Futurum
| jag | ska kunna |
| du | ska kunna |
| han/hon | ska kunna |
| vi | ska kunna |
| ni | ska kunna |
| de | ska kunna |
Konditionalis
| jag | skulle kunna |
| du | skulle kunna |
| han/hon | skulle kunna |
| vi | skulle kunna |
| ni | skulle kunna |
| de | skulle kunna |
Passiv (s-form)
| Infinitiv | kunnas |
| Presens | kans |
| Preteritum | kundes |
| Supinum | kunnats |