lära
- Supinum
- lärt
- Imperativ
- lär
Aktiv
Presens
| jag | lär |
| du | lär |
| han/hon | lär |
| vi | lär |
| ni | lär |
| de | lär |
Preteritum
| jag | lärde |
| du | lärde |
| han/hon | lärde |
| vi | lärde |
| ni | lärde |
| de | lärde |
Perfekt
| jag | har lärt |
| du | har lärt |
| han/hon | har lärt |
| vi | har lärt |
| ni | har lärt |
| de | har lärt |
Pluskvamperfekt
| jag | hade lärt |
| du | hade lärt |
| han/hon | hade lärt |
| vi | hade lärt |
| ni | hade lärt |
| de | hade lärt |
Futurum
| jag | ska lära |
| du | ska lära |
| han/hon | ska lära |
| vi | ska lära |
| ni | ska lära |
| de | ska lära |
Konditionalis
| jag | skulle lära |
| du | skulle lära |
| han/hon | skulle lära |
| vi | skulle lära |
| ni | skulle lära |
| de | skulle lära |
Passiv (s-form)
| Infinitiv | läras |
| Presens | lärs |
| Preteritum | lärdes |
| Supinum | lärts |