Conjugation of “dūcō”

dūcere
Infinitive
dūcere

Present

Present indicative

egodūcō
dūcis
is/ea/iddūcit
nōsdūcimus
vōsdūcitis
eī/eae/eadūcunt

Past

Imperfect indicative

egodūcēbam
dūcēbās
is/ea/iddūcēbat
nōsdūcēbāmus
vōsdūcēbātis
eī/eae/eadūcēbant

Future

Future indicative

egodūcam
dūcēs
is/ea/iddūcet
nōsdūcēmus
vōsdūcētis
eī/eae/eadūcent

Imperative

Imperative

dūc
vōsdūcite