Conjugation of “dīcō”
dīcere
- Infinitive
- dīcere
Present
Present indicative
| ego | dīcō |
| tū | dīcis |
| is/ea/id | dīcit |
| nōs | dīcimus |
| vōs | dīcitis |
| eī/eae/ea | dīcunt |
Past
Imperfect indicative
| ego | dīcēbam |
| tū | dīcēbās |
| is/ea/id | dīcēbat |
| nōs | dīcēbāmus |
| vōs | dīcēbātis |
| eī/eae/ea | dīcēbant |
Future
Future indicative
| ego | dīcam |
| tū | dīcēbis |
| is/ea/id | dīcet |
| nōs | dīcēbimus |
| vōs | dīcēbitis |
| eī/eae/ea | dīcent |
Imperative
Imperative
| tū | dīc |
| vōs | dīcite |