Conjugação do verbo «contar»

contar
Gerúndio
contando
Particípio
contado
Imperativo
conta! · conte! · contemos! · contai! · contem!

Indicativo

Presente

euconto
tucontas
ele/elaconta
nóscontamos
vóscontais
eles/elascontam

Pretérito perfeito

eucontei
tucontaste
ele/elacontou
nóscontámos
vóscontastes
eles/elascontaram

Pretérito perfeito composto

eutenho contado
tutens contado
ele/elatem contado
nóstemos contado
vóstendes contado
eles/elastêm contado

Pretérito imperfeito

eucontava
tucontavas
ele/elacontava
nóscontávamos
vóscontáveis
eles/elascontavam

Mais-que-perfeito

eucontara
tucontaras
ele/elacontara
nóscontáramos
vóscontáreis
eles/elascontaram

Mais-que-perfeito composto

eutinha contado
tutinhas contado
ele/elatinha contado
nóstínhamos contado
vóstínheis contado
eles/elastinham contado

Futuro

eucontarei
tucontarás
ele/elacontará
nóscontaremos
vóscontareis
eles/elascontarão

Futuro composto

euterei contado
tuterás contado
ele/elaterá contado
nósteremos contado
vóstereis contado
eles/elasterão contado

Condicional

Presente

eucontaria
tucontarias
ele/elacontaria
nóscontaríamos
vóscontaríeis
eles/elascontariam

Composto

euteria contado
tuterias contado
ele/elateria contado
nósteríamos contado
vósteríeis contado
eles/elasteriam contado

Conjuntivo

Presente

que euconte
que tucontes
que ele/elaconte
que nóscontemos
que vósconteis
que eles/elascontem

Perfeito

que eutenha contado
que tutenhas contado
que ele/elatenha contado
que nóstenhamos contado
que vóstenhais contado
que eles/elastenham contado

Imperfeito

que eucontasse
que tucontasses
que ele/elacontasse
que nóscontássemos
que vóscontásseis
que eles/elascontassem

Mais-que-perfeito

que eutivesse contado
que tutivesses contado
que ele/elativesse contado
que nóstivéssemos contado
que vóstivésseis contado
que eles/elastivessem contado

Futuro

eucontar
tucontares
ele/elacontar
nóscontarmos
vóscontardes
eles/elascontarem

Infinitivo

Infinitivo pessoal

eucontar
tucontares
ele/elacontar
nóscontarmos
vóscontardes
eles/elascontarem