Conjugation of “imir”

imir
Verbal noun
imirt
Verbal adjective
imeartha

Indicative

Present

méimrím
túimríonn tú
sé/síimríonn sé/sí
muidimrímid
sibhimríonn sibh
siadimríonn siad
saorbhriatharimrítear

Past

méd'imir mé
túd'imir tú
sé/síd'imir sé/sí
muidd'imríomar
sibhd'imir sibh
siadd'imríodar
saorbhriatharimríodh

Past habitual

méd'imrínn
túd'imríteá
sé/síd'imríodh sé/sí
muidd'imrímis
sibhd'imríodh sibh
siadd'imrídís
saorbhriathard'imrítí

Future

méimreoidh mé
túimreoidh tú
sé/síimreoidh sé/sí
muidimreoimid
sibhimreoidh sibh
siadimreoidh siad
saorbhriatharimreofar

Moods

Conditional

méd'imreoinn
túd'imreofá
sé/síd'imreodh sé/sí
muidd'imreoimis
sibhd'imreodh sibh
siadd'imreoidís
saorbhriathard'imreofaí

Imperative

méimrím
túimir
sé/síimríodh sé/sí
muidimrímis
sibhimrígí
siadimrídís
saorbhriatharimrítear

Subjunctive

méimrí mé
túimrí tú
sé/síimrí sé/sí
muidimrí muid
sibhimrí sibh
siadimrí siad
saorbhriatharimrítear